myweblog

این روز ها تاکید زیادی روی کشاندن دامنه اطلاع رسانی و گفتگوها از سطح اینترنت به بیرون از دنیای مجازی و مردم عادی میشود که کاملا به جاست. اما آن روی سکه هم کشاندن هر چه بیشتر دوستان و آشنایان و اطرافیان به سمت دنیای مجازی و در واقع معرفی اینترنت و سایت های مرجع اطلاع رسانی به آنهاست. و این هم به دلایل مختلف امریست بسیار دشوار، چون به اعتقاد من بزرگترین مشکل ، سیاست زدگی و عدم تمایل و انگیزه مردم به کاریست که ما هر روزه ما در بالاترین، فیس بوک و ... انجام میدهیم : اطلاع رسانی و بحث های تحلیلی.
حالا فرض کنید با هزار زحمت و التماس افرادی حداقل به طور آزمایشی دعوت ما را لبیک گفته و قصد بازدید هایی ابتدایی از سایت های معرفی شده ما به انها را داشته وعبارتی اولین تجربه خود با فضای اطلاع رسانی نت را محک بزنند. دقت کنید که روی سخن من متوجه توده قابل توجهی از مردم هست که دارای اعتقادات مذهبی وعرفی خاص بوده و همینطور به علت سالها سانسور خبری دچار کج فهمی های سیاسی نیز هستند. حالا اولین برخورد آنها با سایت بالاترین را درنظر بگیرید و تنها تصور اینکه وجود تیترهایی به شدت توهین آمیز در مورد مراجع ،باورهای دینی،اشخاص حکومتی وغیره چنان دافعه ای در انها به وجود بیاورد که نیامده گریزان شوند ؟ آیا غنای زبان فارسی به ما اجازه نمیدهد که مثلا اگر در باورمان اقدام و خط مشی فلان شخص یا گروه در حد واندازه حرامزادگی و دیگر معانی از این قبیل بوده باشد این معنا را بدون ذکر الفاظ توهین امیز و با منطق و معنا به خواننده منتقل کنیم ؟ در الفاظ توهین آمیز چه عنصر قبولاننده ای به طرف مقابل وجود دارد ؟ هیچ. کسی که موافق و مدافع نظر توهین آمیزی میشود مسلما از قبل خودش هم همان ایده و نظر ها را داشته، مثلا همه ما در حرامزادگی احمدی نژاد شک نداریم واین به دلیل اگاهی از وقایع 5 سال اخیر هست که معنایی که در پس این لفظ توهین آمیز وجود دارد را کاملا برحق و به جا متناسب با این شخص میدانیم،اما افرادی را تصور کنید که به هر دلیل(به غیر از حماقت)مثلا به علت سانسور خبری معانی موجه ما را درک نکردهاند و به دعوت ما پا به دنیای بدون سانسور گذاشته اند.آیا جو مسموم سایت بالاترین که هر روز حداقل حاوی چندین لینک داغ حاوی دشنام وتوهین است ضرر جبران ناپذیری نیست ؟ بسیاری از مدافعان تیترهای توهین امیز اینگونه به مخالفان میتازند که مثلا اسلامی که اینطور بوده...دینی که اینطور هست..شخصی که فلان کار راکرده...مراجعی که اینگونه سکوت کرده اند وغیره آیا سزاوار معنای به کار رفته در توهین به کار رفته نیستند ؟ جواب این است که در صورت مثبت بودن آن قضیه، آیا غنای زبان فارسی به ما اجازه نمیدهد که همان معانی را بدون استفاده از الفاظ توهین آمیزبه مخاطب منتقل کنید ؟دقت کنید که دشنام و توهین فاقد هر گونه نیروی قبولاننده به شخص مخالف است.از طرفی دیگر بسیاری از کاربران متاسفانه متوجه حقیقت دنیای مجازی و عمومی بودن سایت بالاترین نیستند. آیا شما در اتوبوس و موقع بحث سیاسی هم ازاین الفاظ استفاده میکنید ؟زیاد حرف نمیزنم و به هرحال چون دغدغه اصلی من این روزها دعوتم از مردم برای وارد شدن به نت و معرفی قیلترشکن و سایت های خبری من جمله بالاترین بوده خواستم خطری رو که تیتر های توهین آمیز برای جنبش داره رو گفته باشم.به امید بالاتر رفتن شخصیت بالاترین.